Als de Randstad het doet, is het vast niet goed

Toen ik vorig jaar voor Lemelerveld schreef over Zwarte Piet, wist ik niet dat de zwartepietendiscussie dit jaar zou gaan over de 'kloof' tussen de Randstad en het platteland. Een diepe kloof met aan beide kanten een hoop eensgezinden is het niet, maar het klopt wel dat een groter deel van de Randstad tegen Zwarte Piet is dan van het platteland.

In Lemelerveld, waar ik vandaan kom, zitten de meeste mensen niet bepaald te wachten op roetveegpieten. Volgens mij zou dit anders zijn als Lemelerveld en de Randstad wat beter met elkaar op konden schieten. In Lemelerveld wonen naar verhouding minder hogeropgeleiden en meer lageropgeleiden dan in de Randstad. Waarom noemen we mensen die een praktische opleiding hebben gedaan 'lageropgeleiden' en mensen die een theoretische opleiding hebben gedaan 'hogeropgeleiden'? Die woorden laten zien dat veel mensen de samenleving zien als een hiërarchie, waarin de advocaten en natuurkundigen ver boven de loodgieters en verplegers staan. Lemelerveldse arbeiders weten dat stadse hogeropgeleiden vaak op hen neerkijken. Randstedelingen schilderen de dorpeling ook nog eens af als lomp, star en wereldvreemd. Nu eisen allerlei stadse hogeropgeleiden dat Zwarte Piet verdwijnt. Geen wonder dat Lemelerveld hier geen zin in heeft.

De zwartepietendiscussie waait over vanuit de stad. Wonen er dan geen mensen die van Zwarte Piet af willen in dorpen? Jawel, maar de stem van mensen die tegen Zwarte Piet zijn is veel luider in de stad dan op het platteland. In een grote stad is het nu eenmaal makkelijker om eensgezinden te vinden en zo je stem te versterken. Daarbij komt dat in dorpen minder zwarte mensen wonen dan in de stad. De Lemelervelder laat zich niet door stadse hogeropgeleiden vertellen wat goed en slecht is en vindt het belangrijker om rekening te houden met de mensen in de eigen gemeenschap dan een standpunt in te nemen in een of andere discussie. Het is onhandig dat de stem tegen Zwarte Piet in Lemelerveld wordt gezien als een elitaire, stadse stem. Door reacties op mijn vorige column over Zwarte Piet weet ik dat ik niet als enige Lemelervelder bedenkingen heb bij Zwarte Piet. In Lemelerveld schreeuwen mensen dat alleen niet gauw van de daken, want dan heb je zo ruzie.

Lemelervelders vertellen graag dat ze samen, als gemeenschap, bepalen wat ze nodig hebben en dat ze samen zorgen dat dit er komt. Dan moet er geluisterd worden naar iedereen, ook naar mensen die tegen Zwarte Piet zijn of andere 'stadse' meningen verkondigen, zeker als dit zwarte mensen zijn of andere minderheden die emancipatie veel harder nodig hebben dan de doorsnee Lemelervelder. Lemelervelders moeten niets hebben van stadse ideeën, wat begrijpelijk is. Toch zijn ze niet erg onafhankelijk van de Randstad als ze altijd alleen maar expres het tegenovergestelde doen van wat Randstedelingen doen. Volgens mij past het best goed bij Lemelerveld om de ene keer te doen wat de stad ook doet, en de andere keer weer iets anders. Veel van mijn ideeën worden als 'stads' beschouwd, maar ik voel me geen stedeling. Het platteland is meer dan het achterland van de Randstad en ik ben ervan overtuigd dat er in Lemelerveld meer begrip zal komen als er iets beter geluisterd wordt. We zullen zien hoe de Sinterklaasoptocht er de komende jaren uitziet.